Inloggen

Mijn blog

Wat een drukte

Geplaatst op zaterdag, 07 februari 2015. door Nathalie

Wat een drukte

Alweer februari, wat vliegt de tijd als je het druk hebt. Wel hele leuke drukte maar ook vermoeiend. Mijn tweede stage, aquisitie gesprekken, festivals, verjaardagen, open dagen en de lessen die ook gewoon doorgaan. Hopelijk gaat het allemaal ook wat opleveren, maar dat zal wel.

Woensdag 11 februari is er een ontdekkings festival in het Zaantheater daar ga ik breien op verschillende manieren aan een hele lange sjaal. Natuurlijk moet daar nog heel wat voor worden geregeld en gemaakt maar ik heb nog een paar dagen.

Ik ben klaar met mijn tweede stage en de kennismaking met de cultuur school is ook geweest. Voor dit laatste moet ik op maandag wachten of ik ook workshops ga geven op een van de Kennemerduin campings, als ik daar antwoord op heb moet ik daar ook projecten voor verzinnen.

Nu eerst naar de verjaardag van mijn jongste nichtje, daar kan ik nog wat inspiratie opdoen.

In mijn eigen kostuum

Geplaatst op woensdag, 03 december 2014. door Nathalie

In mijn eigen kostuum

Om wat reclame te maken voor mijn lessen bij FluXus doe ik best veel. Ook 22 november was zo'n moment. Deze avond werd het Fluxfest voor het eerst georganiseerd in het Zaantheater. Het LSDcollectief ook werkzaam bij FluXus was gevraagt om de aankleding te verzorgen. Naar de bands die kwamen spelen waren er VJ's , buikdansers, Olivier Rijken een jong kunstenaarsblad enz. en wij. Hanneke, Tabitha en ik in kostuum.

"Illusion" blijft nog een jaar in New Zealand om daar in het WOWmuseum bewonderd te worden. Ik moest dus nog wel iets nieuws maken. Ook al was het niet helemaal af, ik kon het aan, een ander kostuum van fietsbanden met elementen uit "Illusion". Haneke liep in het kostuum "Losgerukt" en Tabitha in een verbouwde versie van "de Omwenteling". In extravagante makeup en met fyers liepen we rond in het Zaantheater. Het was een leuke avond met veel verschillende dingen, toch voelde wij ons een beetje verlorren en zochten naar een vorm.

Als we dit nog eens doen moeten we meer een taak hebben in het geheel zodat we meer bij het  festival betrokken zijn, het was nu heel onduidelijk wat wij daar deden in die rare pakken en het doel is daarom niet gehaald. Dit was een goeie les waar we het wel gezellig hebben gehad.

Volgende keer weer maar dan anders.

De BIK opleiding

Geplaatst op vrijdag, 17 oktober 2014. door Nathalie

De BIK opleiding

Ook al ben ik op reis geweest, het gewone leven gaat ook gewoon door. Dit schooljaar ben ik met de opleiding beroepskunstenaar in de klas begonnen en heb er ondertussen mijn eerste stage opzitten. Op twee scholen in de onderbouw middenbouw en bovenbouw, best spannend maar het ging goed. Natuurlijk zijn er ook leerpuntjes, waar doe je de opleiding anders voor.

Wat wel heel prettig is, is dat ik alles voor de herfstvakantie had gedaan. Nu kan ik ook prive zaken op een rijtje zetten wat best lastig is. Volgende week ma ik bij mijn duomaatje gaan kijken hoe zij haar stage doet, daarna begint de volgende periode van de opleiding.

Ook de lessen bij Fluxus zijn begonnen, dit loopt niet zo lekker in de zin van dat de groepen te klein zijn. Als het zo blijft moet ik dit opgeven of in een ander jasje gieten. Dus als je ng iemand weet die graag lessen bij mij wil volgen geef he dan door. Op de dinsdag ochtend en de donderdag avond is er nog plek in de lessen bij Fluxus in Zaandam. Neem contact op voor meer informatie dit kan ook via het contact formulier van de Tanade site.

De terug reis!

Geplaatst op woensdag, 15 oktober 2014. door Nathalie

De terug reis!

Het laatse stukje van de reis!

Natuurlijk zagen we er een beetje tegenop, maar we hadden ook weer heel veel zin om naar huis te gaan. We zijn voldaan en hebben alles uit deze dagen gehaald wat eruit te halen was.

De taxi stond al klaar om ons naar het vliegveld te brengen. Inchecken koffers afgeven en door de duane. Helaas het vliegtuig had vertraging, nog geen stress. Maar helaas hij vertrok ook nog veel later. We konden onmogelijk onze aansluiting redden. Het scheelde wel dat we onze koffers niet op hoefde te halen in Auckland. Maar nee... we waren echt te laat! Het vliegtuig was er nog wel maar wij mochten er niet meer naar toe. Met ons nog twee andere Nederlanders, wat nu!?

Wachten op een meneer van China Southern Airlines hij zou ons verder helpen. Een tijd later was hij er eindelijk en het enige wat hij deed is ons een visite kaartje geven met een telefoonnummer om een nieuwe vlucht te boeken in China.
Aan gezien we met tijdverschil te maken hadden konden we niemand te pakken krijgen, toch maar evn naar de balie van Air New Zealand om te vragen of onze koffers hier nog wel waren en of zij ons misschien verder konden helpen.

Ook zij gingen bellen met het nummer dat wij gekregen hadden, maar ook zij hadden geen succes zelfs niet toen we uiteindelijk wel contact hadden met iemand van China Southern Airlines.
We moesten een nieuwe ticket kopen en zouden dan woensdagavond pas in Nederland aan komen. Het was nu maandag ochtend in Auckland dus zondag avond in Nederland. Hier gingen we dus niet mee accoord.

Door de stakingen van Air France waren de vluchten over China overvol en was er geen andere mogelijkheid, wat nu!!!

Air New Zealand, onthoud ze goed, nam het van ons over. Er werd een email naar de leidinggevende gestuurd met uitleg over het probleem. Nu moesten we eerst op antwoord daarop wachten. Gelukkig konden we lekker buiten zitten en was het heerlijk zonnig weer. Na een uurtje weer terug bij de balie, er was antwoord, Air New Zealand gaat het regelen,hoe dat wisten zenog niet maar het komt goed werd ons verzekerd. Weer naar buiten, even wat eten en drinken en weer naar buiten. Om 14.30 uur was de werktijd van de meneer die ons tot nu toe had geholpen afgelopen en droeg hij ons probleem over aan zijn collega. Ze waren in gesprek met verschillende partijen maar hadden nog geen antwoord. Maar weer wat eten en naar buiten. Om een uur of vier toch maar weer even langs om te vragen of er al iets bekent was.

Jaaaaa, er was een oplossing, om 21.30 uur die avond vlogen we met Air New Zealand naar Los Angelos, waar we op maandag ochtend plaatselijke tijd aankwamen. Twee keer de zelfde maandag is wel een beetje raar! Even tanken en een bezem door het vliegtuig, andere piloot en stewards en weer verder naar Londen. Daar moesten we wat langer wachten maar ook daar konden we naar buiten.

Uiteindelijk kwamen we om 18.30 uur aan op Schiphol 13 uur later dan de eigelijke planning zonder extra kosten en met een Esta formulier rijker en heel wat reiservaring. Dit laatste gedeelte van de tien dagen was misschien nog wel het spannenste van alles. Maar we zijn er weer. Dank zij Air New Zealand en de super goede service. 

Laatste dagen in Wellington.

Geplaatst op woensdag, 15 oktober 2014. door Nathalie

Laatste dagen in Wellington.

Op de foto een gedeelte van de groep internationale designers.

De laatse twee dagen in Wellington zijn gericht op souvenirs shoppen en zaken afhandelen, koffers inpakken en musea bezoeken.

Zaterdag zijn we naar een kunst/mode markt geweest, een beetje het idee van de 'Sunday market' hier in nederland. Heel veel zelfgemaakt spul, het een nog leuker dan het ander. Toch vind je op zo'n markt niet zo snel iets voor jongens. Dus ook de stad nog in. Een lekker dagje winkelen is ook wel eens leuk voor de verandering. Zondag teruggegaan naar de Wetacave voor de rondleiding in de Wetaworkshop van Richard Taylor. We waren een beetje bang dat dit tegen zou vallen maar niets is minder waar. We konden alles van heel dichtbij bekijken en zijn zo achter heel wat geheimen van de filmindustrie gekomen, voor de een een desillusie maar voor ons heel interessant. Wat een kunstenaars en allemaal even enthoussiast en bereid om hun werk te delen.
Volgend jaar in de Weta sectie inschrijven? Ik zou in dit bedrijf wel stage willen lopen hoor! Het is alleen wat ver weg. Misschien toch nog maar even mee wachen?!

Na deze mooie rondleiding een bezoek aan het Te Papa museum waar we ook de Maoti seremonie , de lunch en het symposium hadden op de designers dag. Hier stonden ook nog heel wat oudere creaties van vorige shows van Wow, dit mochten we natuurlijk niet missen. Een mooi museum, groot ook. Hier hadden ze ook het boek van Wow te koop ik heb nu toch wel een beetje spijt dat ik die niet gekocht heb. Maar goed je kunt niet alles hebben.

Na deze dag koffers inpakken en chillen in het hotel, dit hebben we nog niet eerder zo uitgebreid gedaan. Wat een gezellige Rus, in de bediening, hij begon meteen over het Tzaar Petershuis in Zaandam toen hij hoorde dat wij uit Nederland kwamen. Alles afgerekend wat het hotel betreft en lekker naar bed, om de volgende morgen vroeg op te staan voor de lange reis terug.

De dag van de Award show

Geplaatst op woensdag, 15 oktober 2014. door Nathalie

De dag van de Award show

Deze dag was niet zonder kriebels in de maag van de spanning. Mijn spanningsboog was heel strak en de tranen waren makkelijk bereikbaar. Het liefst ging ik nu naar huis. Toch hadden we er een leuke en enigsinds ontspannen dag van gemaakt.

Vandaag stond de Wetacave op het programma en een rondleiding door de Wetaworkshop van Richard Taylor. Bij het vvv kantoor hadden ze ons verteld dat de busrit er naar toe zo'n kwartiertje zou duren... Nou mooi niet dus, het duurde 35 minuten voor we er eindelijk waren. Weer te laat dus! We hadden de tour gemist, dat is toch zonde van je geld.
In de Wetacave hadden we wel wat souvenirs gekocht het was dus niet voor niks. De rondleidingen verder op die dag waren allemaal uitverkocht, we konden dus niet meer mee.
Terug naar het vvv kantoor dus, kijken of er wat te regelen viel. Ze vonden het heel vervelend en hadden meteen een nieuwe rondleiding gereserveerd, nu voor zondag ochtend. Ze vermelde er wel even bij dat de klok zaterdagnacht een uur vooruit ging dus dat we daar wel rekening mee moesten houden.

Na dit tripje zijn we even teruggegaan naar het hotel. Spullen halen en wegleggen om deze middag lekker op het srand uit te waaien. Het weer was nog steeds mooi en een keertje niks doen leek ons ook niet verkeerd. Met een prachtig uitzicht en goed gezelschap en een simpele picknick zijn we deze middag prima doorgekomen.

Na een heerlijke middag was het nu toch echt tijd om ons klaar te maken voor de award show. Om 18.00 uur werden we verwacht voor een borrel met de andere internationale designers. Dit keer wilde we toch echt niet te laat komen.

Op de borrel was het een gezellig weerzien van de mensen die we de dag ervoor hadden leren kennen. Iedereen was gespannen maar de sfeer was goed.
Na de borrel gingen we uit elkaar, ik zat aan de ene kant vamn het enorme podium tewijl Laura aan de andere kant zat. We konden elkaar niet eens zien wat wel heel jammer was. Ik zat op de eerste rij, niet echt een fijne plek, hoewel ik het technische gebeuren op het podium nu wel heel goed kon zien. De kostuums waren nu minder goed te zien omdat ik er zo dicht op zat. De show was wel weer geweldig, een tweede keer zie je alles weer anders.

Hoe trots kun je zijn als je jou creatie over het toneel ziet gaan tussen al dat moois.

Direct na de show werden de prijzen uitgereikt, Jaaaa en Laura zat daar ook tussen. De Shell sustainability award was voor haar. Super goed... en wat baalde ik dat ik nu zo ver weg zat.
Op facebook kun je zien wie de andere winnaars waren. De een nog mooier dan de ander, maar wat veel.

Na de uitreiking van de awards was er nog tijd voor een feestje. Wat een leuke gesprekken en interessante mensen zijn er toch op de wereld. Idere met zijn of haar eigen verhaal en uitspattingen. Zo gezellig en gewoon allemaal, net familie.

Toen we om 02.00 uur terug waren in het hotel waren we heel voldaan en bek af, ik ben meteen in slaap gevallen.

diner met de ambasade

Geplaatst op maandag, 13 oktober 2014. door Nathalie

diner met de ambasade

Na een hele volle en indrukwekkende dag nog een diner toe.
We wisten dat het dicht bij het hotel was, een restaurant Chameleon genaamd, ook wisten we dat het tegenover het theater was. Nou daar was het nergens te vinden. Gevraagt bij een ander restaurant... de ober had nog nooit van het restaurant gehoord... hij zocht het wel op in zijn telefoon en zo kregen we het adres. Het was in de straat waar we voor stonden in ieder geval, op nummer twee. Nou zoeken dan maar!!!

Een keer de straat door, niks gevonden. Dus weer terug. Nog een paar keer heen en weer. Nummer 1 en 5 hadden we gevonden maar verder geen nummers of een restaurant Chameleon.
Nog maar een keer vragen... deze dame kwam met hetzelfde antwoord. Na nog een paar keer heen en weer en overal naar binnenkijken wilde we het eigenlijk opgeven. Toch nog maar even in het hotel op de hoek vragen???

Nou daar was het dus!!! een gedeelte achter in de hal van het hotel heet Chameleon, dit stond buiten nergens aangegeven, goed verstopt dus maar voor ons vervelend want we waren veel te laat. En dat terwijl we er zo'n twintig keer langs gelopen waren maar niemand had ons gezien en wij hun ook niet.

Uiteindelijk hebben we heerlijk gegeten en was het heel gezellig met alle nederlandse ontwerpers, een paar met partner en Lucy en Jonathan waren er ook. Ook Christine en nog een andere dame van de Nederlandse ambasade waren aanwezig. Een gezellige afsluiting van deze leerzame dag.

Natuurlijk kon ik niet slapen zo vol zat ik met informatie en indrukken, morgen maar rustig aan doen, ter voorbereiding op de Award show.

designers day

Geplaatst op zondag, 12 oktober 2014. door Nathalie

designers day

25 september,

De designers day
Vandaag gingen we met de internationale designers op pad, alles georganiseerd dus dat was wel even aanpassen. We werden om 8.00 uur bij de bus verwacht die ons naar het Te papa museum bracht ongeveer 5 minuten rijden verderop. In het museum werden we welkom geheten door de Maori opperhoofd 'Mihi Whakatau. Een reremonie waar we niks van verstonden maar wel heel indrukwekkend en bijzonder was. Ook een civic Welcome zoals dat heet door Councillor Ray Ahipene-Mercer en Kaumatua Te Waari Carkeek'. Deze personen gingen ook de hele dag met ons mee. Na deze seremonie wat eten en drinken en de begroeting op de Maori manier. Zachtjes de neuzen tegen elkaar drukken en de ogen sluiten. Pffoeee dit was al heel wat, nu komt er nog meer.

Om 10.00 uur werden we in de 'Roxy Cinema' door Weta gerestaureerd en opgeleukt. Hier kregen we van alles te horen en te zien over Weta, dit werd verteld door de meerdere oscar winnaar 'Richard Jackson de oprichter en creator van Weta'. Een heel leerzame en overweldigende presentatie over een geweldig bedrijf. Na deze presentatie mochten we verschillende kostuums besnuffelen, voelen en onderzoeken. Ook vragen stellen aan de makers van deze kostuums. Ze hebben echt geen geheimen wat een enorm veschil is met wat er in Nederland gebeurd onder creatieve geesten die ieder ander alleen maar als concurent zien en niet als persoon waar je iets van kunt leren. Heel fijn om te ervaren, veel meer respect voor elkaars werk.

Na deze ervaring op naar het volgende op de agenda, een bezoek aan de academie van creatieve kunst. Daar konden we een kijkje nemen in de academie, hoe zij hun talenten opleiden. Wat een apperatuur 3Dprinters en lasersnijders en wat voor computer gestuurde machines nog meer. Wat lopen we achter... ik heb nog veel te leren en voel mij nu een beetje ouderwets. Maar ik weet ook dat als je van school bent je in een gat valt omdat die apperaten onbetaalbaar zijn voor mensen die net beginnen. Enorm grote praktijk lokalen en grote hallen waar het etoretische gedeelte als een colege word aangeboden. Heel anders dan de klaslokalen die ik gewent ben.
Na dit bezoek met z'n allen op de foto op de trap voor de academie.

Een lunch

En daarna een symposium met heel interesante sprekers.
WHAT IF moet ik niet vergeten, daar kun je echt alles mee starten.

Wat een dag!!!
op naar het hotel om op te frissen voor het diner met de andere Nederlandse ontwerpers en twee afgevaardigden van de Nedrlandse ambassade. 

Movie tour en preshow

Geplaatst op vrijdag, 10 oktober 2014. door Nathalie

Movie tour en preshow

Woensdag 24 september,

Vandaag een drukke en inspirerende dag gehad.
We hebben de movie tour gedaan! Je raad het al... dit heeft alles met de films van de Hobbit en vooral 'lord of the Ring' te maken. Omdat we allebei veel gehoord hadden over de prachtige opname plekken voor de films waren we wel heel nieuwsgierig. We wisten ook dat er een heleboel op het Zuider eiland opgenomen was maar toch.

Een tour met lunch zou ons wel van de straat houden. Met nog zo'n 6 andere personen als ik het mij goed herinner gingen we op pad. Een super enthousiaste gids reed ons naar de verschillende plaatsen.

Eigenlijk viel het wel een beetje tegen want er was niks meer te zien van de sets en nu weten we dus dat een heel klein stukje mooie natuur aan de snelweg al genoeg is om een plaatje neer te zetten in een film. In de film heb je daar geen idee van. Ook de rivier loopt gewoon door een woonwijk. Maar goed de gids wist het heel spannend te brengen en uit eindelijk hebben we wel genoten van een prachtig natuurpark waar Rivendell is opgenomen.

Veel van de beelden in de film zijn dus met de computer in elkaar gezet met miniatuur torens en beelden van het noorder eiland en zuider eiland gecombineerd.

Wat we hebben gezien is een parkeerplaats waar ze Helms Deep hebben ogenomen. Iets verder Minas Tirith, de rivier waar Aragorn aanspoelde liep achter een woonwijk langs en de Gardens of Isengard is een park met speeltuin.

Het natuurpark waar ze Rivedell hebben opgenomen is wel prachtig, een echt regenwoud. Voor de filmsets moesten ze een heleboel planten weghalen, deze hebben ze in een kas bewaard en na de opnames weer terug gezet.


Na deze leuke dag moesten we ons klaar maken voor de preshow. De generale repetitie van de award show. Een spannend moment waarmee alles begon, waar we eigenlijk voor kwamen. Voor de show eerst nog wat ophalen voor de designersdag van morgen. Dit was bij het hotel waar de meeste designers zaten, we maakte alvast wat kennis met een aantal aangezien we die de volgede dag de hele dag zouden zien. Ook Jonathan was daar. Na een snelle hap, op naar de preshow.

De spanning steeg nu toch wel, Laura en ik zaten niet bij elkaar wat best jammer was, maar goed we weten elkaar wel weer te vinden. De arena zat bomvol en dat is dan voor een generale repetitie dat beloofd wat!

WAT EEN SHOW!!! niet te geloven gewoon geen woorden voor. Echt WOW en toen mijn eigen kostuum op het toneel kwam voelde ik mijn hart in  mijn keel maar was ook heel trots. Het model is een stoere griet die goed bij het beeld past. Ze deed het heel goed. Toch is het raar dat je er helemaal niks mee te maken hebt en ook de modellen niet leerd kennen. De show is prachtig met een geweldig podium waar heel veel mogelijk is. Niet te vergelijken met 'Kunst om het lijf'. Ik zat op de tweede rij dus kon goed zien wat er allemaal gebeurde ook qua techniek. De show duurde zo'n 2,5 uur zonder pauze maar ik heb mij geen seconde verveeld, het vloog voorbij. Ik heb alleen het gevoel dat ik echt niet alles gezien heb.
Het was een avond vol nieuwe mogelijkheden die niet zonder drankje afgesloten kon worden.
Morgen de designers dag, wat zal dat nu weer brengen? 


Dinsdag 23 september

Geplaatst op vrijdag, 10 oktober 2014. door Nathalie

Dinsdag 23 september

strand Wellington 2014 Wow 065Een van de stranden om Wellington

Na een goede nachtrust gingen we op pad om wat meer van Wellington te zien. We hadden gisteren de spullen opgehaald die nodig zijn voor de rest van de week. Deze spullen konden we bij het TSB theater ophalen. Daar vinden ook de shows plaats. We werden heel vriendelijk ontvangen alsof ze ons al jaren kennen, net een soort thuiskomen. Dit gaf mij wel een heel welkom gevoel.
Het was prachtig weer dus een goede reden om wat van de natuur te gaan zien en de omgeving van Wellington. Dat hebben we gedaan met een hop on, hop off busje, we waren de enige dus kregen alle uitleg. In de loop van de week kwamen we er wel achter dat niet alles waar was wat de gids ons vertelde, maar goed we hebben mooie dingen gezien en een overzicht van Wellington en zijn geschiedenis.
Door heel Wellington maar vooal in het centrum kwam je borden en creaties van Wow tegen. Je kunt het echt niet missen, vlaggen, billboards, etalages, flyers, verzin het maar overal kwam je Wow tegen. Hier kunnen  we nog wat van leren!!! Het was namelijk niet vervelend.
Het plaatsen van een verslag was een ander verhaal, het internet was langzaam en op het moment dat je aan de slag kon was je half uurtje vrije wifi verlopen en kon je weer opnieuw beginnen. Niet werkte dus niet wat wel jammer was natuurlijk.
S'avonds zijn we heerlijk uiteten gegaan en kwamen we erachter dat je hier wel heel veel op je bord krijgt. Veel te veel voor kleine eters zoals wij. Het was een gezellige avond waar we elkaar iets beter hebben leren kennen.

 

Aankomst in Wellington

Geplaatst op vrijdag, 10 oktober 2014. door Nathalie

Aankomst in Wellington

De reis ging weer verder naar Auckland. Dit keer zat ik naast Laura, deze vlucht duurde ook zo'n 11uur en 30 minuten maar dan waren we wel in New Zealand. Het weer was wel veranderd waardoor we wat turbulentie hadden. Dit was niet echt vervelend, er gebeurde tenminste wat. Ook tijdens deze vlucht kregen we twee maaltijden en genoeg te drinken tussendoor.

De aankomst in Auckland was een verademing, we konden en moesten zelfs naar buiten om naar een andere terminal te gaan. Het werd nu een binnenlandse vlucht. We namen afscheid van Lucy en Jonathan die we later in de week weer terug zouden zien.

Na een heerlijke wandeling buiten moesten we weer inchecken voor het laatse stukje van de reis.
Door de harde wind en stortregens had het vliegtuig vertraging, we vertrokken daardoor iets later.

Na een leuke turbulente vlucht kwamen we aan in Wellington... Middle-earth zoals er op de luchthaven geschreven stond. In de hallen stonden prachtige beelden van de bekende films gemaakt door Weta, alvast een voorproefje van wat er de rest van de week nog zou volgen.

De koffers opgehaald en in een taxi naar het hotel. De rest van de dag hebben we het rustig aan gedaan en zijn we vroeg naar bed gegaan om de volgende dag alles in ons op te nemen.

Halverwege!

Geplaatst op vrijdag, 10 oktober 2014. door Nathalie

Halverwege!

Wellington 2014 Wow 003 Wellington vanuit het vliegtuig.


De eerste overstap...
We waren na ongeveer 11 uur vliegen in Guangzhou aangekomen. We hadden hier een wachtijd van 7 uur wat natuurlijk erg lang was, maar goed ik was niet alleen. Eerst gingen we maar eens kijken waar we naartoe moesten en of we naar buiten konden voor wat frisse lucht. Helaas dit was niet mogelijk, we voelden ons echt een beetje gevangen in een ruimte waar de koffie net zo duur was als een totale maaltijd. Hier merkte ik hoe vermoeiend zo'n reis is, mijn ogen waren erg zwaar maar ik was niet de enige die dat voelde. We waren met z'n vieren dus konden we om de beurt elkaars bagage in de gaten houden zodat je ook even je ogen dicht kon doen.

 

De reis naar New Zealand

Geplaatst op donderdag, 09 oktober 2014. door Nathalie

De reis naar New Zealand

Ik ben alweer terug en het spijt mij dat het niet lukte om mijn blog bij te houden op het moment dat ik daar zat. Toch wil ik mijn ervaring met jullie delen en schrijf nu alsnog wat ik allemaal heb meegemaakt.

De voorbereiding was druk en best emotioneel i.v.m. het loslaten van het thuisfront. Uiteindelijk waren de koffers gepakt en het reisplan uitgeprint. Het online inchecken ging alleen niet zo soepel dus toch maar vroeg naar Schiphol om daar alles te regelen. De jongens brachten mij weg.

Na het inchecken en het inleveren van mijn koffer was het tijd voor koffie met een muffin. Na deze versnaperingen gingen de jongens terug naar huis. Nu moest ik het dus alleen doen.

Even slikken en op naar de douane en de gate.

Bij de duoane waren ze erg vrolijk, ze moeten daar natuurlijk vragen wat je gaat doen in het land waar je naartoe gaat. Ik vertelde over de awardshow en mijn kostuum. Waar is het dan van gemaakt dat het zo bijzonder is was de volgende vraag. Nou van fietsband!!!

Daar snapte ze natuurlijk niks van en ik kon doorlopen.
Even later belde Laura dat zij er ook aan kwam.

Bij de duoane kreeg zij dezelfde vraag, waarop ze antwoorden met de awardshow en haar kostuum. Ohhhh van fietsband!? Nee van vuilniszakken!!!

Ik weet niet hoe de duoane beambte de rest van de dag heeft beleefd maar we hebben indruk gemaakt.

Bij de gate kwamen we ook Lucy (eigenaresse van de Rijper eilanden) en Timmothy 'de winnaar van Kunst om het lijf' tegen, zij gingen met hetzelfde vliegtuig. Gezellige boel zo, het leek wel een reuni.

Het eerste stuk van de reis heb ik naast Lucy gezeten wat erg gezellig was. Het was verder een rustige vlucht met al snel avondeten en het verzoek de raamluikjes dicht te doen. We gingen vooruit in de tijd.

stappenplan

Geplaatst op dinsdag, 16 september 2014. door Nathalie

stappenplan

Hallo lieve mensen het gaat goed hier in Wellington alleen internet werkt niet helemaal mee ik heb nu nog maar heel weinig tijd. mijn vorige verhaal is al verloren gegaan ik hou het nu dus kort. Vandaag een rondtoer gedaan. De bergen in geweest en naar de kust, Wellington in een noten dop. Het centrum is klein, een keer struikelen en je bent aan de andere kant. Veel vriendelijke mensen. Ik ben nu wel moe van alle indrukken. Het is hier nu dinsdag 16.00 uur of iets later. Misschien gaan we nog naar een museum maar dat is nog niet zeker. Vannacht goed geslapen. Nu wel wat hoofdpijn maar dat krijg je van de wereld ondersteboven.

Weer een stukje dichterbij.

Geplaatst op dinsdag, 16 september 2014. door Nathalie

Weer een stukje dichterbij.

Maandag heb ik geld gewisseld om wat contanten op zak te hebben als ik aankom in Wellington.
Weer een stapje dichterbij, kun je zeggen maar ik moet nog een hoop doen.
Nog vier lessen doen, mijn huiswerk voor de bik-opleiding, een jurk maken, naar de tandarts voor controle en Flynt naar de ortho.
Dan mag ik donderdagmiddag naar de kapper en misschien vrijdag nog een gesprek bij Ziggy op school.
De was moet ook nog ergens gedaan en het verdere huishouden, dan het belangrijkste mijn koffer inpakken. Maar goed we gaan van alle momenten genieten want ze brengen mij wel dichter bij de reis.

Ja en toen kreeg ik nog een stappenplan van de WOW via facebook. 

<<  1 [23 4  >>